Obiad też może być słodki - leniwe pierogi z serem (1914)

  Dzisiaj na obiad wcinałam słodkości. Pierogi leniwe są wszystkim znane ze względu na swoją prostotę. 

  Przeszukując książki kucharskie, a bardziej "poradniki dla kobiet" z 1883-1920 spotykam się z wieloma interesującymi przepisami, które z chęcią bym wykorzystała jednakże w dzisiejszych czasach nie wiem czy efekt końcowy byłby taki sam jak kiedyś. Dlaczego? A dlatego, że kobiety same wytwarzały masło, czy śmietanę i w przepisach trzeba użyć świeżego, świeżego surowego, surowego lub młodego masła gdzie ja nie mam do takowego dostępu. Często w przepisach używały również po 20-40 jaj (nazywając przy tym ciasto tanim), jak wiemy jaja w obecnych czasach nie są już takie tanie :)

  Będę się starała jak najdokładniej odwzorować dawne przepisy. Podawać będę oryginał i dodatkowo będę go modyfikowała jeśli zajdzie taka potrzeba.

Przepis z "Kuchnia Warszawska" A. Owoczyńska, 1914 rok

Leniwe pierogi z serem

1 funt sera trzeć na misce, dodać do niego dwie łyżki miałkiego cukru, dwie łyżki roztopionego masła i wbić dwa całe jajka, ciągle rozcierając dosypać trzy łyżki pszennej mąki, dosolić też należy do smaku.

Gdy dobrze zmieszane, podsypać na stolnicę syto mąki;

rękoma wyciągnąć z masy tej długi, wąski wałek. Wałek ten płaszczyć nożem, krajać podłużne skośne kawałki.

Gdy woda się gotuje, wrzucić w nią te kawałki. Gdy się raz zagotują już je wyjąć na durszlak, wyłożyć na półmisek i oblać zrumienioną na maśle tartą bułką.

Do pierogów takich rozbija się młodą śmietanę z cukrem miałkim i podaje osobno w sosjerce. 

Uwagi co do przepisu! 
Jak wiadomo 3 łyżki mąki to zdecydowanie za mało, ja dodałam 7 łyżek a więcej mąki dodawałam już na stolnicy. Dodałam również dodatkowe 2 łyżki cukru.

Leniwe pierożki wyszły idealne! Zdjęcia już niekoniecznie bo wysiadł mi aparat i zdążyłam zrobić tylko dwa zdjęcia leniwców na patelni.